Tony Pulis: wat managers tussen banen van leiders als Napoleon kunnen leren

Tony Pulis beschrijft hoe hij de tijd tussen functies gebruikte om te blijven leren en zich te blijven presenteren voor nieuwe kansen. Direct na zijn eerste ontslag nam Jim Smith contact met hem op en spoorde hem aan niet bij de pakken neer te zitten; later scoutte Pulis een seizoen voor Bruce Rioch om bezig te blijven en wedstrijdspelers te observeren. Die uren langs de velden hielpen hem spelers te vinden waarmee hij Gillingham promoveerde.

Pulis zegt dat het belangrijkste werkloze managers kunnen doen is kijken: wedstrijden bezoeken, spelers beoordelen en netwerken. Daarnaast zocht hij opdrachten in het buitenland, onder meer korte coachperiodes in Koeweit en de Verenigde Staten, en verdiepte hij zich in leiderschap uit de geschiedenis. Hij noemt Napoleon als voorbeeld vanwege diens aandacht voor detail en het vermogen om loyale generaals te commanderen; ook bestudeerde hij rampen zoals de Charge of the Light Brigade om te leren over communicatie en leiderschapsfouten. De leidinggevende kwaliteiten van Sir Ernest Shackleton en zijn tweede man Frank Worsley gebruikt Pulis als inspiratie voor het motiveren en behouden van vertrouwen onder spelers.

Zijn advies aan managers zonder club is praktisch: blijf werken, ga naar wedstrijden, lees over leiderschap en wees bereid eventueel een niveau te zakken om weer aan het werk te komen. Volgens Pulis is het beter een lagere functie te accepteren dan helemaal uit het voetbal verdwijnen.