La TribunaSerie A

Kaiki Bruno: "Ik imiteer drie idolen en wil me terugvechten voor de Seleção"

De Braziliaanse linksback van Como zegt dat hij Marcelo, Roberto Carlos en Filipe Luis nabootst, dat Cesc Fabregas hem aanspoort altijd vooruit te spelen en dat een compliment van Ronaldo hem zijn snor deed laten groeien. Kaiki praat over zijn aanpassing in Italië, zijn ambities en persoonlijke achtergrond.

IT

Redactie Italië

Serie A en Italiaans voetbal

1 minuut leestijd

Kaiki Bruno werkt zich langzaam maar zeker in de armen van Como en bespreekt in een interview zijn integratie in Italië, zijn speelstijl en zijn ambitie om terug te keren bij de Seleção. Hij zegt dat hij probeert de balcontrole van Marcelo, de drang vooruit van Roberto Carlos en de technische kwaliteiten van Filipe Luis van elkaar te leren en te combineren.

Over zijn komst naar Como vertelt Kaiki dat hij vooraf meerdere gesprekken had met Cesc Fabregas. Het belangrijkste advies dat hij van hem kreeg was "om altijd vooruit te gaan, onafhankelijk van alles"; Kaiki zegt dat die instelling hem motiveerde en dat hij onder Fabregas wil groeien.

Hij erkent nog te moeten verbeteren: in de aanval wil hij rustiger beslissingen nemen, in verdedigend opzicht moet hij details en positionering aanscherpen. Kaiki noemt de concurrentie met Alex Valle aan de linkerkant gezond en zegt dat Valle hem heeft geholpen de bewegingen van de trainer te leren. "We zijn vrienden en Como heeft twee goede backs", aldus Kaiki.

Persoonlijk vertelt hij dat hij zijn eerste Serie A-treffer opdroeg aan Jezus, aan zijn vrouw en aan zijn familie. Ook verwijst hij naar zijn invalbeurt in de Champions League, waarin hij direct een assist gaf tegen United. Kaiki begon op futsal en zegt dat die techniek hem nog altijd helpt in het laatste derde van het veld.

Hij blikt kort op zijn jeugd terug: hij speelde bij Cruzeiro en herinnert zich een ontmoeting met Ronaldo, die hem bij zijn eerste profwedstrijd complimenteerde met zijn snor—sindsdien laat Kaiki die staan. Tegelijkertijd geeft hij toe zijn familie en land te missen; de verhuizing van Belo Horizonte naar de rust van het Comomeer noemt hij een grote verandering.

Buiten het veld besteedt hij veel tijd aan leren: hij probeert meerdere talen en studeert Engels en Italiaans. Yan Couto noemt hij als de speler waarmee hij het meest optrekt binnen de ploeg. Thuis krijgt hij steun van zijn vrouw en van zijn geloof; hij zegt dat zijn geloof en haar steun hem helpen in zijn ambities en in het aanpassen aan het leven in Italië.

Lees verder