Thierno Barrys 'Geef Nooit Op'-video roept meer vragen op dan antwoorden

De video is opgezet als een klassieke verhaallijn van twijfel, hard werken en uiteindelijk bewijs leveren, maar de volgorde is opmerkelijk: kort in het seizoen en na slechts één competitiedoelpunt — dat vraagtekens oproept of het bij dat ene doelpunt niet als eigen doel had kunnen worden genoteerd — presenteert Barry al een redemptieverhaal. In de montage zien we trainingsbeelden van afwerk- en conditie-oefeningen, en bijdragen van zijn trainers. De uitvoering in die beelden strookt echter niet met het narratief van zekerheid: pogingen worden hoog over geschoten, breed gemist of lopen langzaam het midden van het doel in terwijl de keeper opzij duikt. Op de training, zonder druk of publiek, komt Barry over als iemand die de bal raakt en hoopt dat het goed valt, in plaats van een spits met een herkenbare, betrouwbare afronding.

Beelden van training, afwerking en temperament

Dat is problematisch omdat Everton dit seizoen zelf niet veel kansen creëert. Wanneer een ploeg weinig doelkansen produceert, moet een centrumspits de kansen die er zijn benutten. De herkomst van Everton’s doelpunten dit seizoen illustreert dat: Kiernan Dewsbury-Hall scoorde een schitterende treffer tegen Crystal Palace, Tyrique George en Ainsley Maitland-Niles produceerden wereldgoals tegen Manchester United, Barry’s winnende treffer tegen Ipswich was een uitzonderlijk moment en zijn goal tegen Palace was een miskop die als eigen doel geregistreerd had kunnen worden. Zulke momenten zijn prachtig, maar vormen geen duurzame, herhaalbare bron van doelpunten.

De video belicht ook temperamentsvragen. Na een reeks mislukte pogingen in de training verliest Barry zichtbaar zijn concentratie: hij legt het werk neer, loopt weg en zit zwijgend. Iemand uit zijn eigen omgeving zegt hem dat als hij bij nul druk al opgeeft, hij niet weet hoe hij door druk van duizenden toeschouwers heen moet komen. Aan de andere kant toont hij zich meteen zelfverzekerd als het lukt; na zijn eerste treffer bij de club reageerde hij: “Ik zei je toch dat dit deel uitmaakt van mijn verhaal.” Dat snelle omslaan tussen opgeven en defiantie wijkt af van wat je ziet bij topaanvallers; Haaland, Kane en Mbappé lijken hun zelfvertrouwen niet afhankelijk te laten zijn van resultaten of een enkele goede sessie.

Barry, 23, gaat de interlandperiode in als Evertons onbetwiste nummer negen en heeft vijf doelpunten achter zijn naam staan. Hij lijkt op andere vlakken vooruitgang te hebben geboekt: zijn vasthouden van de bal en zijn spel in de korte combinaties met ploeggenoten zijn beter dan vorig seizoen. Toch is afmaken precies die ontbrekende schakel die voor een ploeg die weinig creëert het meeste verschil maakt. De beelden op het veld en in zijn eigen video geven op dit punt geen geruststellend beeld, waardoor de grootste vraag blijft: kan Thierno Barry zijn kansen gaan afmaken voordat Everton’s gelukssaldo opraakt?