Spalletti’s 3-5-2 is geen toeval: het stond al in zijn Coverciano‑thesis uit 1998-99
Luciano Spalletti’s keuze om bij Juventus weer met een 3-5-2 te spelen vindt zijn oorsprong in een oude studie: zijn UEFA-masterproef uit 1998-99 aan Coverciano, getiteld 'Il sistema di gioco 3-5-2' en beoordeeld met 110 e lode.
Redactie Italië
Serie A en Italiaans voetbal
De overgang naar het 3-5-2‑systeem bij Juventus, na gesprekken met de spelers en in reactie op de recente tegenslagen, is geen nieuw experiment voor Luciano Spalletti. Het systeem waar hij nu op terugvalt, schreef hij al uitvoerig uit in zijn afstudeerwerk aan het UEFA-masterprogramma van Coverciano tijdens het seizoen 1998-99. De thesis, in zes hoofdstukken en met grafieken en spelschema’s, droeg de titel 'Il sistema di gioco 3-5-2' en had Franco Ferrari als promotor; Sergio Brescia werkte eraan mee.
Spalletti’s universitaire thesis en eerdere toepassing van het 3-5-2
In dat werk analyseert Spalletti het 3-5-2 tot in detail, met sleutelbegrippen die hij herhaalt: corto‑lungo, diagonale en scalature. Hij verklaarde later, tijdens het EK 2024, waarom hij voor dat systeem koos: 'Perché il 3-5-2? Semplicemente perché mi piaceva far giocare le squadre in quel modo', vrij vertaald: hij hield er gewoon van zijn teams zo te laten spelen. Hoewel hij in de loop van zijn loopbaan vaak andere formaties gebruikte en naam maakte met een voorkeur voor het 4-2-3-1, duikt het 3-5-2 in vrijwel al zijn trainersperiodes op.
De tekst beschrijft hoe Spalletti het systeem toepaste bij verschillende clubs — van Sampdoria, waar het oorspronkelijke idee ontstond, tot latere succesvolle periodes bij Udinese en Roma — en schetst concrete invullingen van posities en spelerstypen in die variant van het 3-5-2. In zijn recente Juventus‑opstelling leidt de opeenstapeling van blessures volgens hem tot een meer defensieve versie van het systeem: drie zuivere mandekkers achter, twee uitgeschoven verdedigers op de flanken, Douglas Luiz als spelmaker en een voorhoede waarin de ene spits meer terugkomt om te helpen bij de opbouw en de andere diepte zoekt.
Spalletti zelf benadrukte dat de omschakeling voortkwam uit overleg met de spelers en noemde het gebruik van het 3-5-2 niet als een 'pact' maar als resultaat van gesprekken: hij sprak met de spelers en luisterde naar hen. Voor hem is het 3-5-2 geen verrassing maar een terugkeer naar een concept waaraan hij al vroeg in zijn loopbaan veel werkte.