Rubén Albés houdt vast aan 5-3-2: bij Leganés lijkt het systeem onwrikbaar
Leganés begint al zijn wedstrijden met een 5-3-2-formatie en heeft die opstelling dit seizoen zelden van meet af aan aangepast. Alleen in een paar duels werden late wijzigingen doorgevoerd, zonder het gewenste effect.
Redactie Spanje
La Liga en Spaans voetbal
Onder trainer Rubén Albés speelt Leganés dit seizoen consequent met een 5-3-2 als uitgangspunt. De formatie verschijnt niet alleen telkens in de basisopstelling, maar wordt in veel partijen ook nauwelijks veranderd tijdens de wedstrijd. In de drie duels waarin het team achterstond, tegen Tenerife, Castellón en Cádiz, werden alleen in de slotfase alternatieven geprobeerd en resulteerden die wijzigingen niet in een succesvolle ommekeer.
Albés heeft in zijn loopbaan wel met andere systemen gewerkt: tijdens zijn periode in Lugo en in het begin bij Albacete gebruikte hij bijvoorbeeld een 4-1-4-1, en later varieerde hij met formaties als 4-4-2, 4-1-3-2, 5-4-1 en zelfs 4-3-3 bij Sporting. Bij Leganés lijkt hij echter een vaste voorkeur te hebben ontwikkeld voor het 5-3-2, al bracht hij in sommige wedstrijden kleine variaties aan, zoals het gebruik van opkomende vleugelverdedigers die naar binnen kwamen en het inzetten van aanvallers met verschillende profielen, om het spel te nuanceren.
In de wedstrijden waarin de ploeg moest forceren, gaven de wissels vooral personele verschuivingen en in enkele gevallen een verschuiving naar een meer viermansdefensie in de slotfase, maar geen structurele hertekening van het systeem. Tegen Cádiz voerde Albés meerdere veranderingen achterin door en wisselde van flanken, maar ook dat leidde niet tot een fundamentele omschakeling van speelwijze. De vraag blijft of Albés in toekomstige wedstrijden bereid is het rigide vasthouden aan het 5-3-2 los te laten en het systeem vaker open te breken wanneer de situatie daarom vraagt.