Roma toont zich tegen Inter: vijf redenen waarom het titelidee geloofwaardig is
In de confrontatie met Internazionale heeft Roma laten zien dat de huidige eerste plaats in de Serie A geen toeval is. Trainer Gasperini en zijn ploeg domineerden deels, weerstonden een Inter-comeback en bevestigden met die prestatie dat ze tot het einde mee willen doen in de titelstrijd.
Redactie Italië
Serie A en Italiaans voetbal
Tegen Internazionale stelde Roma zich in de eerste helft duidelijk beter op en gaf de ploeg in de tweede helft, ondanks het incasseren van een comeback, nooit op; het bleef de wedstrijd open en meespeelde op gelijke voet met een uiterst sterke tegenstander. Dat is opmerkelijk voor de Giallorossi, die eerdere onderlinge duels vaak lastig vonden — denk aan het laatste 5-2 in San Siro — maar op het Olympico nu een spektakel met hoog tempo en veel kansen lieten zien.
Volgens Gasperini en ook volgens Soulé was de houding duidelijk: “Noi lotteremo fino alla fine per infilarci” — vrij vertaald: ze zullen tot het einde strijden om zich in te voegen in de titelstrijd. Die ambitie rust volgens het stuk op minstens vijf pijlers.
Vijf pijlers achter Roma’s huidige prestaties
Allereerst wint Roma fysiek op snelheid en intensiteit, in de traditie van Gasperini-teams: niet alleen harder rennen, maar slimmer en met behoud van technische kwaliteit. Die vijandelijke pressing en persoonsdekking over het hele veld vragen om uitmuntende conditie en topkwaliteit — aanwezig door spelers als Dybala, Malen en Koné — en leiden ertoe dat Roma ook in de slotminuten hoog kan blijven drukken. Thuram erkende het aantrekkende spel van Roma in de wedstrijd.
Ten tweede is er intern een nieuw klimaat: de trainer heeft zijn ideeën doorgezet en de clubleiding heeft die keuzes gesteund. Dat leidde tot de komst van D’Amico als directeur sportief, een transfermarkt aangepast aan Gasperini’s plannen, en een aanvulling van medisch en technisch staff op zijn aanwijzing. Volgens het stuk ontbreken nu de conflicten die in andere periodes zichtbaar waren, met verwijzingen naar eerdere onenigheden rond namen als Ranieri, Massara, Mourinho-Pinto, De Rossi-Souloukou, Sabatini, Baldini, Totti en Spalletti.
Een derde reden is de verschillende Europese context: Internazionale speelt met andere verwachtingen in de Champions League na twee finales, terwijl Roma — in het eerste Championsjaar na zeven jaar afwezigheid — die Europese campagne met meer lichtheid benadert. Dat kan op lange termijn een verschil maken in wedstrijdbelasting en voorbereiding.
De vierde pijler is de kwaliteit op individueel niveau. Dybala wordt genoemd als bepalende factor die negentig minuten impact kan maken; zijn conditie en vorm zijn opvallend en kan extra voordeel opleveren omdat hij, in tegenstelling tot een speler als Lautaro, niet voor zijn nationale team werd opgeroepen. Daarnaast dragen spelers als Malen, Koné en Wesley bij en is de breedte van de selectie verbeterd.
Ten slotte hebben de nieuwkomers zich goed geïntegreerd. Namen als Mora, Balerdi en Molina hebben zich aangepast, en men verwacht ook het moment van Castro. Bovendien zou in januari, tenzij er verrassingen komen, een linkervleugel worden gehaald die in de zomer gezocht werd.
Samengevat concludeert het stuk dat het huidige leiderschap in de competitie niet toevallig is maar het resultaat van zorgvuldig werk van Gasperini, de clubleiding en de spelers, en dat die situatie houdbaar kan blijken te zijn.