Probleem op de backposities bij Équipe de France duidelijk na wedstrijd tegen Italië

De wedstrijd tegen Italië maakte zichtbaar wat al langer speelt: Frankrijk heeft een gebrek aan sterke, complete backs. Rechts had Malo Gusto een zware avond en in de breedte is het aanbod beperkt. Zinédine Zidane zei al bij zijn eerste selectie dat het een zwak punt is en hij heeft het probleem volgens hem aangekaart bij de Direction Technique Nationale om in de jeugd meer nadruk op die positie te leggen.

Situatie en opties op rechts en links

François Clerc, die dertien interlands als rechtsback heeft, wees op de bijzonder hoge eisen van de rol: snelheid, technische kwaliteit om te crossen, duelkracht en positiegevoel. Volgens hem is het vinden en opleiden van zulke spelers moeilijk, waardoor Franse clubs soms centrale verdedigers of vleugelspelers op de flanken zetten uit gebrek aan alternatief.

Op dit moment is Jules Koundé, ondanks beperkte speeltijd bij Barcelona, de enige zekere optie op rechts door zijn ervaring. Pierre Kalulu heeft een kleine voorsprong in de concurrerende opties, maar beide spelers zijn oorspronkelijk als centrale verdediger gevormd. Andere kandidaten zijn Malo Gusto, Sacha Boey, Lorenz Assignon en Kiliann Sildillia; veel van hen spelen weinig op clubniveau of hebben nog niet bewezen dat ze het internationale niveau aankunnen. Zidane riep ook Saël Kumbedi op, die vooral in de beloften speelde en nu in de tweede Duitse divisie uitkomt.

Aan de linkerzijde heerst een vergelijkbare krapte. Namen die genoemd worden zijn Ferland Mendy, Théo Hernandez, Lucas Digne, Dayann Méthalie en Lucas Hernandez. Jocelyn Angloma suggereert dat de Hernandezen op die flank mogelijk het verschil kunnen maken, maar legt de nadruk vooral op defensieve stabiliteit. Hij zei dat, hoewel moderne backs veel moeten bijdragen in de aanval, de prioriteit eerst verdedigen zou moeten zijn.

Zidane lijkt voorlopig te kiezen voor jongere profielen met toekomstpotentieel in plaats van oudere, meteen betere spelers. Die strategie is niet definitief afgesloten voor spelers als Jonathan Clauss of Lucas Hernandez, maar op korte termijn leidt het ertoe dat de selectie moet improviseren op een positie die de staf als problematisch omschrijft. De coach wil bovendien spelers in hun natuurlijke positie zien spelen en is terughoudend tegenover overmatige polyvalentie, een houding die ook door enkele oud-internationals wordt verdedigd.

Het hoofdgegeven blijft helder: de Franse selectie kampt met een beperkt reservoir aan gespecialiseerde, topniveau-backs en dat tekent zich scherp af na de confrontatie met Italië.