Portret Francesco Farioli: van schoenmakerszoon naar kampioen met FC Porto

De jonge praatjesmaker die Ravioli werd genoemd, overwint keer op keer scepsis. In Nederland riep hij tegengestelde reacties op: sommigen bestempelden hem als genie of goochelaar, anderen zagen hem als een resultaatgerichte coach die te snel werd weggestuurd. Toch bleek al snel voor sommige critici dat de ploeg onder zijn opvolgers instortte; voor zijn aanhang bevestigde dat alleen hun bewondering.

Farioli komt uit Montecatini Terme en wordt in het verhaal beschreven als een schoenmakerszoon. Zijn persoonlijke achtergrond, onder meer de invloed van een ernstig zieke opa die hem verantwoordelijkheid inpraatte toen hij ongeveer twaalf was, staat centraal in hoe vrienden zijn hang naar verantwoordelijkheid verklaren. Die eigenschap speelt een rol in zijn manier van leidinggeven.

Beeldend zijn de beschrijvingen van zijn voorkomen en gedrag: Farioli verscheen met een getrimd baardje en een van de door hem liefst gedragen marineblauwe of zwarte truien, vergeleken met de stijl van Steve Jobs. Bij het binnenrijden in Duivendrecht, terwijl de spelers achter geblindeerde ramen bleven, hing hij half uit de deur van de spelersbus en riep hij de menigte toe dat er nog "zeven wedstrijden, zeven gevechten" te gaan waren. Dat moment werd geplaatst in de context van een competitiefinale waarin hij, eerder dan specifieke spelers, als hoofdrolspeler werd gezien.

Het portret schetst een trainer die voortdurend wisselende opstellingen probeerde en daarmee zowel bewondering als felle kritiek oogstte. Hoewel hij in Nederland na één seizoen via Schiphol vertrok, bleven er genoeg zogenoemde fariolisten over die hem met bijna religieus fanatisme volgen. Inmiddels staat hij aan het hoofd van een ploeg die dit najaar in de Champions League tegenover onder meer PSV en Feyenoord staat.