Oli McBurnie terug bij Schotland: 'Ik ben eeuwig dankbaar en wil laten zien wat ze hebben gemist'

Het gesprek met Oli McBurnie begint met een knipoog naar Al Pacino: een grote Scarface-tattoo siert zijn linkerarm en is volgens hem een ode aan iemand die precies wist wat hij wilde. ‘‘Het is mijn favoriete film,’’ zegt McBurnie in La Manga, waar hij zich bij de Schotse selectie voegt voor Nations League-duels met Slovenië, Zwitserland en Noord-Macedonië.

Terugkeer en kritiek op eerdere periode

Zijn terugkeer komt na een lange en omstreden periode in de marge van de nationale ploeg. McBurnie zat vijf jaar buiten de Schotse selectie en erkent dat hij zich vroeger niet altijd van zijn beste kant liet zien. ‘‘Ik speelde niet goed genoeg toen ik het Schotland-shirt droeg. Ik kan dat toegeven. Ik gaf niet de beste weergave van mezelf als speler of als persoon en daar ben ik voor gekomen om verandering in te brengen,’’ zegt de 30-jarige spits. Hij voegt toe dat hij ‘‘eeuwig dankbaar’’ is dat Pocognoli hem opnieuw een kans heeft gegeven.

De nieuwe bondscoach gunt hem een schoon begin, waar Steve Clarke het vaker makkelijk vond McBurnie te negeren. Vorig seizoen stond de spits van Hull met 19 goals zeer in de schijnwerpers, met als hoogtepunt de beslissende treffer in de 95e minuut tegen Middlesbrough die Hull terugbracht naar de Premier League. Dit seizoen heeft hij nog niet gescoord, maar Hull presteert goed en zijn vorm wordt als sterk omschreven; hij is favoriet om zaterdag in de aanval te beginnen tegen Slovenië.

De controverse rond Clarke komt in het gesprek ook aan bod. McBurnie: ‘‘Hij had zijn redenen voor wat hij deed.’’ Voorafgaand aan Clarke’s wereldkampioenskader belde McBurnie met de vraag of hij een kans maakte; dat bleek niet zo te zijn. McBurnie zegt dat hij daarna nog met Clarke sprak, dat die zijn redenen uitlegde en dat hij had beloofd te blijven presteren om terug te knokken.

Een belangrijk onderdeel van het wantrouwen uit sommige hoek van het Schotse publiek is McBurnie’s reputatie en een video uit 2019 waarin hij de nationale ploeg bekritiseerde. Destijds, toen hij bij Sheffield United speelde, zei hij in een achter-de-schermen-gesprek dat hij hoopte niet opgeroepen te worden. ‘‘Het was iets wat ik zei voor de reactie, iets wat ik niet meende. Ik heb Steve Clarke meteen gebeld en me verontschuldigd. Hij zei dat ik me ook bij de jongens moest verontschuldigen. Dat was het einde van die zaak,’’ herinnert McBurnie zich. Hij zegt ouder en wijzer te zijn geworden: hij heeft twee kinderen, een verloofde en een jaar in Spanje achter de rug, ervaringen die hem veranderd hebben.

Scoren voor Schotland blijft het grootste persoonlijke doel. McBurnie, die nog steeds 16 interlands zonder doelpunt heeft, zegt: ‘‘Mijn taak is doelpunten maken en dat gebeurde niet. Een éénmeter-tap-in of een goal die van mijn achterwerk binnenrolt — alles om mijn doelpunt voor mijn land te maken, geweldig zijn.’’

Pocognoli gaf hem nu die kans; McBurnie zegt dat de rest van het verhaal afhangt van zijn prestaties op het veld. Hij benadrukt dat hij een teamspeler wil zijn en hoopt dat supporters en ploeggenoten zien dat hij veranderd is en wil bijdragen aan de nationale ploeg.