Newcastle moet zich aanpassen voordat Jaissles problemen verdiepen

Op Murrayfield en opnieuw tegen Everton in november kwam vooral één beeld terug: Newcastle United wordt fysiek en tactisch bekeken en vertoont nog te veel incoherentie om Jaissles gewenste speelidentiteit consequent uit te voeren. De coach houdt vast aan een intens, verticaal spel en zei na de recente nederlaag dat zijn ploeg zich aan de principes houdt, maar de uitvoering ligt blijkbaar ver onder dat ideaal.

In plaats van samenhangende, doelgerichte opbouw zag het publiek veel lange ballen en momenten waarin het middenveld niet functioneerde zoals bedacht. De huidige bezetting, met Nico González zeer diep, Joelinton die nergens echt duidelijk aanwezig lijkt en Joe Willock in een rol die niet bij hem past, werkt volgens het betoog niet met de beoogde manier van spelen. Bovendien ontbreekt er in de selectie een natuurlijke nummer 10, waardoor het vasthouden aan dat systeem problematisch wordt.

Een concrete aanpassing die wordt voorgesteld is het vaker starten van Sean Steur. Zijn invalbeurt van 20 minuten tegen Everton gaf het team iets van het impuls waar het veel van de avond van verstoken was. Steur zou het beste functioneren in een middenveld van drie: één nummer zes en twee nummer achten. Dat zou meer samenhang kunnen brengen en tegelijk geen definitieve afstand betekenen van Jaissles einddoel, maar wel kortetermijnwerkbaar zijn met de beschikbare spelers.

Newcastle moet bovendien effectiever worden in de afronding; het creëren van kansen alleen volstaat niet. Met zwaardere wedstrijden op het programma na de volgende interlandperiode is het noodzakelijk dat er op kortere termijn zichtbare verbeteringen komen, anders zal de kritiek op Jaissles methode alleen maar toenemen.