Milan besteedt rond €150 miljoen, maar boekhoudkundig gat blijft: zo zien de cijfers eruit

Milan zette deze zomer fors in om snel terug te keren naar de Champions League. De drie nieuwe aanwinsten wegen samen naar schatting met rond €30 miljoen aan extra afschrijvingen en rond €21 miljoen aan bruto loonkosten op de cijfers van 2026-27. Alleen Goncalo Ramos zou ruim rond €24 miljoen per jaar op de boekhouding drukken gedurende de komende vijf seizoenen.

De club compenseert een deel van die lasten via vertrekkende spelers en eerder overeengekomen bonussen. Door uitleenbeurten van Athekame en Odogu bespaart Milan rond €3 miljoen aan salarissen, terwijl de exits van Olivera Fullkrug en Ismaël Bennacer rond €4 miljoen besparen. Daarnaast ontvangt Milan rond €14 miljoen in bonussen gerelateerd aan de Reijnders‑transfer naar Saoedi‑Arabië (via Manchester City) en rond €9 miljoen uit een clausule rond Sandro Tonali (via Newcastle/Tottenham). Die posten samen leveren rond €23 miljoen op, waardoor het totale effect van de recente transferactiviteit nu neerkomt op ongeveer -rond €21 miljoen.

Hoe Milan het gat kan dichten

De meest directe manier om het negatieve saldo om te buigen is spelerstransfers. Rafael Leão wordt door de club genoemd als de belangrijkste verkoopkandidaat: een transfer van rond €40 miljoen zou, inclusief plusvalenza en besparingen op afschrijvingen en loon, een positief effect van rond €41 miljoen op de boekhouding geven. Alternatief zouden verkopen als Fikayo Tomori (rond €10 miljoen) en Mady Fofana (rond €15 miljoen) samen ook voldoende ruimte kunnen creëren.

Milan staat op een nettovermogen van rond €200 miljoen per 30 juni 2025, waardoor een tijdelijke verliespost op het transferjaar in de boekhouding op te vangen is. Voor duurzame financiële stabiliteit blijft sportief herstel en terugkeer naar de Champions League echter cruciaal: alleen structureel extra inkomsten uit Europese deelname reduceren de afhankelijkheid van doorverkoopbeleid.