Íñigo Vicente belichaamt contracultureel Racing met netwerk van spelmakers achter de spits

Racing is onder José Alberto bewust afwijkend van de huidige trend van vleugelgedreven aanvalsspel. Waar veel topploegen in Spanje spelers gebruiken die de lijn aanraken en naar binnen snijden, koos José Alberto dit seizoen voor een netwerk van spelmakers die zich bewegen achter de centrumspits en ruimte creëren door positie en passing in plaats van individuele dribbels. Íñigo Vicente wordt in die opzet als het meest representatieve voorbeeld genoemd. Hij vertrekt vaak van links, vraagt de bal in het midden en verschijnt over het laatste derde veld zonder dat snelheid of dribbelen zijn voornaamste wapens zijn.

Statistiekportalen schrijven Vicente 95 assists in de elite toe: 52 voor Racing, 30 voor Bilbao Athletic en 13 voor Mirandés. Daarnaast staat hij op 62 gemaakte doelpunten. Vicente had eerder slechts 50 minuten in de Primera voor Athletic gespeeld, maar zijn sterke seizoensstart bij Racing heeft twijfels over zijn overgang van Segunda naar de hoogste competitie doen vervagen. Hij was een drijvende kracht tijdens Racing’s promotie, samen met Andrés Martín (die momenteel geblesseerd is) en Peio Canales, die terugkeerde naar San Mamés.

Van de twaalf spelers die Racing deze zomer haalde, heeft alleen Iker Luque het klassieke vleugelprofiel; de rest past in het patroon van technisch ingestelde spelers die constant druk zetten in de tussenlijnen. De club laat de backs voor de benodigde breedte lopen en zet de creativiteit vooral centraal in plaats van uit de flanken. Die filosofie is kenmerkend voor Racing: trouw aan een spelidee dat persoonlijkheid boven mode plaatst, ook in duels zoals vanavond tegen Barcelona in het Camp Nou.