Hoe Jordi Escobar nu het Ceuta-aanvalswerk draagt en waarom dat risico’s met zich meebrengt

Jordi Escobar staat na negen competitieduels op vier doelpunten, een opsteker voor Ceuta in een seizoen waarin de club tot dusver slechts vijf punten verzamelde en recent thuis verloor van Sabadell. Ter vergelijking: Marcos Fernández had vorig seizoen na twaalf speeldagen drie treffers staan, maar sloot het vorige seizoen uiteindelijk af met veertien doelpunten. Die historische loopbaanontwikkeling van Marcos wordt in het huidige seizoen als referentie genoemd, maar de context is fors verschillend.

Ceuta lijkt dit seizoen sterk afhankelijk van Escobar. Slechts twee spelers hebben tot nu toe gescoord in de competitie: Jordi Escobar en verdediger Carlos Hernández, allebei met vier doelpunten. Dat beperkte aantal scorende spelers illustreert het probleem waar het team tegenaan loopt: het creëert en domineert soms wel, maar weet niet genoeg verschillende spelers te betrekken bij het afmaken van kansen.

Trainer José Juan Romero staat daardoor voor een dubbel dilemma. Enerzijds levert elk doelpunt van Escobar directe waarde in de ranglijst en voorkomt het dat de ploeg zonder resultaat blijft hangen. Anderzijds vergroot die afhankelijkheid de kwetsbaarheid van het collectief: als Escobar even stokt of uitvalt, ontbreekt op dit moment een duidelijke andere doelpuntenmaker.

De uitdaging voor Ceuta ligt daarom niet alleen in het vasthouden van Escobars productiviteit, maar vooral in het vinden of activeren van aanvullende scorende opties in de laatste meters. Als Escobar zijn productie voortzet en bovendien collega’s weet te betrekken bij het aanvalsspel, kan zijn invloed op de competitiepositie van de club groter worden dan alleen de som van zijn doelpunten. Blijft hij echter de enige constante in de afwerking, dan beperkt dat de opwaartse mogelijkheden van Ceuta in de rest van het seizoen.