Herwaardering voor Arteta - hoe Arsenal kampioen werd ondanks de blessurecrisis

Arsenal schreef vorig seizoen geschiedenis door de Premier League te winnen, een nationale bekerfinale te halen en pas in de Champions League-finale te verliezen na strafschoppen. Die sportieve successen stonden echter onder permanente druk door omvangrijke blessures aan belangrijke spelers.

Hoe groot was de blessurelast?

Verschillende basisspelers ontbraken langdurig. Volgens de analyse schakelden blessures spelers uit voor significante delen van het seizoen: Kai Havertz en Jonás Ramírez Merino ongeveer twee derde van het seizoen; Bukayo Saka, Jurrien Timber, Riccardo Calafiori, Martin Ødegaard en Ben White ongeveer de helft van het seizoen. Daardoor draaide het middenveld vaak op spelers als Zubimendi, die verzuurd raakte en tegen het einde werd vervangen door Skelly. Ook Declan Rice eindigde het seizoen op de rand van uitputting.

Dat patroon maakte Arsenal kwetsbaar: er vielen op cruciale momenten spelers weg, waardoor het elftal vaak met behoudend balbezit moest spelen en creativiteit beperkt raakte. Juist tegen die achtergrond krijgt de titel en de Europese campagne extra gewicht.

Transfer- en selectie-aanpassingen

De club reageerde al door het middenveld te versterken met de komst van Bruno Guimarães. Daarnaast wordt er gerapporteerd dat Arsenal zoekt naar een rechtsback/centrale verdediger als dekking en naar extra aanvallende diepgang om de selectie breder te maken. Ook werd gemeld dat de blessuregolf zich voortzette: Jurrien Timber en William Saliba zouden beide voor maanden uitgeschakeld zijn, wat de noodzaak van versterkingen onderstreept.

Arteta en zijn staf leverden afgelopen seizoen prestaties die, gewogen naar omstandigheden, veel waardering verdienen. Niet alleen het eindresultaat telt; de manier waarop het elftal dat resultaat haalde terwijl het continu ad-hoc moest improviseren vanwege langdurige uitvallen, toont het organisatorische werk achter de successen.