Gattuso: in het 4-3-3 van Lazio draait alles om de bezetting van de ruimtes
Rino Gattuso zegt dat Lazio juist door wisselende posities en constante rolwissels onvoorspelbaar wordt. Niet het vaste systeem, maar de manier waarop spelers ruimtes innemen leidt volgens hem tot doelgevaar.
Redactie Italië
Serie A en Italiaans voetbal
Gattuso benadrukt dat het 4-3-3 van Lazio vaak minder een vast systeem is dan een dynamische bezetting van het veld. „Het is de bezetting van het veld die veel spelers laat scoren”, zegt hij, en dat verklaart ook waarom in korte tijd elf verschillende spelers trefzeker waren. De trainer wijst op de rotaties: Provstgaard zakt soms naar linksback en geeft Tavares ruimte om op te schuiven of zelfs aanvallend te verschijnen; Zaccagni zakt van de flank terug naar het midden; Nuno trekt zich naar binnen als een valse aanvallende middenvelder; Taylor verandert in een vleugelspeler en Noslin daalt af tot in het middenveld.
Die verschuivingen creëren numerieke superioriteit en openingen. De linkerkant levert volgens Gattuso de meeste kansen dankzij combinaties en triangulaties die ruimte vrijmaken voor voorzetten en schietkansen. Tegen Parma was die dynamiek zichtbaar: de aanvalspogingen begonnen met pressing, waarna een keten van acties—Belahyane die de bal oppikt, Isaksen die teruglegt en Taylor die Tavares bedient—leidde tot een gevaarlijke voorzet en een tegendoelpunt dat uit die druk volgde.
Voor Gattuso tellen daardoor niet zozeer de namen van de formatie als wel wie welke zones bezet en wanneer. Die aanpak verklaart zowel het hoge aantal scorende spelers onder verschillende spelers als het aanvallende, soms risicovolle karakter van Lazio: veel spelers schakelen naar voren, waardoor de ploeg dreigend is als het tempo hoog ligt maar ook blootgesteld wordt aan tegenprikken.