Furio Valcareggi: 'Terecht dat Mazzola in de basis stond; de wissel met Rivera was overdreven omstreden'

Valcareggi herinnerde dat Mazzola in de tien jaar dat zijn vader Ferruccio bondscoach was een vast aanspreekpunt en leider in het elftal was, en een protagonist bij de Europese titel van 1968. "Hij was een buitengewoon sympathiek persoon, ook op familievlak. Zijn vrouw belde soms naar ons thuis om te vragen hoe mijn moeder het maakte en haar de groeten te doen."

Valcareggi over relatie met Mazzola en Rivera

Ook de band met Valentino Mazzola noemde hij diepgaand: "Hij en mijn vader zaten samen in de marine en mijn vader heeft hem altijd beschouwd als de grootste mezzala van alle tijden. Hij bewonderde hem enorm en vertelde dat ook vaak aan Sandro. Daarom was hun relatie speciaal."

Over de vermeende rivaliteit tussen Mazzola en Rivera tijdens Mexico '70 zei Valcareggi dat Mazzola in die periode veel beter was en daarom in de basis speelde. "Rivera was goed: een halve genie op het middenveld, maar onthoud dat Mazzola een kampioen was en ook het team hielp. We kwamen tenslotte in de finale. In de halve finale tegen West-Duitsland stond Mazzola erin, dat was onvermijdelijk. In de finale begon opnieuw Sandro en er brak een hel los vanwege de zes minuten van Rivera in de laatste minuten. Er is veel over gesproken, over die polemieken en de nasleep."

Hij noemde de ophef rond de wissel 'sterk aangeblazen' en "naar mijn idee overdreven". Nereo Rocco, Riveras trainer bij Milan, kwam zelfs om Rivera te kalmeren, maar volgens Valcareggi was dat niet echt nodig omdat de spelers onderling goed lagen en in Coverciano met elkaar grapten. Wel maakte het feit dat de één symbool van Inter was en de ander van Milan het onderwerp aantrekkelijker: "Dat zette er nog extra peper op."

Over hoe zijn vader met kritiek omging: "Mijn vader was iemand die, zelfs als de wereld op hem instortte, zich heel snel afzijdig hield. Ik zou elke dag ruzie hebben gezocht, hij bleef erg kalm en het kon hem niks schelen, omdat hij vond dat het juist was Mazzola te laten spelen als hij in betere vorm was. Maar ze hebben ook samen gespeeld door iemand anders te vervangen. De enige onaanraakbare voor 'Uccio' was De Sisti. Het Europees kampioenschap van '68 is dankzij hem samen met Mazzola gewonnen."

Valcareggi grapte dat zijn vader de wissels had uitgevonden: "Laten we eerlijk zijn, Ferruccio heeft ze uitgevonden, er zou copyright op moeten zitten." Hij voegde eraan toe dat wissels nu het dagelijks brood van het voetbal zijn.

Tot slot zei hij over Mazzola: "Het was een intelligente man, hij was overal zijn tijd ver vooruit. Hij had bijvoorbeeld al door hoe hij sponsoren moest behandelen. Hij maakte deel uit van de grote stratosferische Inter, een club die vaak in de selecties van mijn vader voorkwam. Met de dood van Sandro verliest het voetbal weer een groot kampioen, iets meer dan een maand na Franco Baresi."