La TribunaOpinie

Filippo Galli keihard terug naar Paolo Maldini: 'Je kunt niet praten over jeugdopleiding zonder erin gewerkt

Filippo Galli, oud-verantwoordelijke van de jeugdopleiding van AC Milan (2009–2018), reageert op de opmerkingen van Paolo Maldini over het Italiaanse jeugdvoetbal. Galli verdedigt het Milan-methodiek: nadruk op creativiteit, spelbegrip en geduld bij late ontwikkelaars zoals Daniel Maldini, en kritiek op het hedendaagse 'tatticismo' gericht op vroeg resultaat.

IT

Redactie Italië

Serie A en Italiaans voetbal

1 minuut leestijd
Filippo GalliPaolo MaldiniDaniel MaldiniAC Milan

Galli opent zijn repliek vanuit zijn ervaring als hoofd van de Milan-jeugd tussen 2009 en 2018 en stelt dat de opmerkingen van Paolo Maldini rechtstreeks zijn aangeraakt. Hij benadrukt dat het eigen beleid van die periode juist niet draaide om het winnen op korte termijn, maar om een proactief, aanvallend voetbalsysteem dat individuele spelers in staat moest stellen zichzelf te ontwikkelen. Galli schrijft dat fouten bedoeld waren als leermomenten en dat creativiteit werd aangemoedigd in plaats van gestraft.

Hij nuanceert ook het onderscheid tussen techniek en tactiek: techniek ontwikkelt zich binnen de complexiteit van het spel en is niet iets dat je los oefent om het daarna in wedstrijden toe te passen. Voor Galli hoort technische opleiding samen met spelsituaties; alleen zo transfereren vaardigheden naar de match.

Galli formuleert kritiek op het huidige jeugdlandschap in Italië: veel academies laten zich volgens hem leiden door tactisch defensief spel en zoeken vroeg naar resultaat. Dat levert spelers op die gewend zijn aan 'tatticismo' en minder aan spontane speloplossingen. Hij benadrukt dat zijn Milan‑opleiding wél voor een aanvallende spelvisie stond, zonder de verdedigende taken te verwaarlozen.

Daniel Maldini als voorbeeld van het Milan‑beleid

Galli haalt Daniel Maldini aan als concreet bewijs voor het door hem geschetste methodische beleid. Daniel werd in het Milan-project als 'tardivo' omschreven: fysiek later ontwikkeld dan leeftijdsgenoten en daardoor in bepaalde fases minder dominant bij direct atletisch contact. In plaats van hem te laten plaatsmaken voor sneller ontwikkelde jongens, gaven de jeugdtrainers hem continuïteit en geduld. Galli wijst erop dat Daniel een rol had in het team dat de jeugdfinale tegen Roma won, en noemt dat een bewijs dat een geduldig, op talent gericht beleid resultaten kan opleveren.

Tot slot zegt Galli dat hij geen verwijt wil maken over Maldini’s afstand tot het jeugdwerk — eerste elftalstaken vereisen veel — maar hij betoogt wel dat je niet over jeugdopleiding kunt oordelen zonder zelf de dagelijkse praktijk van dat werk te hebben meegemaakt. Galli erkent zijn eigen fouten, maar weigert dat het Milan‑vivaio steeds gericht was op het onderdrukken van individuele creativiteit.

Lees verder

Praat mee

Reacties

Binnenkort kun je met een La Tribuna-account reageren op dit artikel.