Feyenoord ziet investering in jonge spelers nu als kostbaar leergeld

Feyenoord heeft de afgelopen transferperiodes vooral spelers aangetrokken waarvan wordt verwacht dat zij zich nog moeten ontwikkelen en later veel kunnen opleveren. Voor een club die financieel niet kan concurreren met de Europese top is dat een begrijpelijke strategie, maar er kleeft een nadeel aan: de spelers die in de toekomst miljoenen moeten binnenbrengen, moeten de club nu al aan prijzen helpen.

Neem Nacho Ferri. De spits kende een moeizame start, leek zich langzaam te herstellen en zit vervolgens weer in een mindere fase. Voor een jonge aanvaller is zo’n wisselvalligheid niet vreemd, maar Feyenoord heeft daar weinig aan op momenten waarop verlies van drie punten direct voelbaar is. Van een spits wordt verwacht dat hij doelpunten maakt, ook als hij nog volop in ontwikkeling is.

Ook Tjark Ernst merkt de druk in Rotterdam. De doelman liet zijn kwaliteiten zien, maar maakt fouten die op dit niveau zwaar worden afgestraft. Tegen Internazionale maakte hij geen grote missers, maar het is duidelijk dat hij momenteel geen uitblinker is. Zulke ervaringen kunnen hem beter maken, maar de tegendoelpunten zijn daarmee niet ongedaan gemaakt.

Het probleem beperkt zich niet tot één linie. In vrijwel iedere linie heeft Feyenoord spelers als Read, Marmol, Kraaijeveld, Zechiël en Valente die veelbelovend zijn maar nog niet de ervaring hebben om elke week hetzelfde niveau te halen. Dat is op zich geen probleem wanneer er voldoende ervaren krachten tegenover staan, maar het wordt lastiger zodra meerdere jonge spelers gelijktijdig door een mindere fase gaan.

Optreden tegen Internazionale en implicaties voor de selectie

Tegen Internazionale werd dat zichtbaar. De Italianen traden aan zonder verschillende belangrijke spelers, maar hadden weinig moeite om Feyenoord opzij te zetten. De ploeg van Cristian Chivu toonde rust en volwassenheid waar Feyenoord nog van kan leren: waar de Rotterdammers onder druk verkeerde keuzes maakten, wist Inter precies wanneer het tempo omhoog moest en wanneer niet.

Dat kwaliteitsverschil betekent niet automatisch dat het transferbeleid een mislukking is. Feyenoord heeft in voorgaande jaren laten zien dat het ontwikkelen en verkopen van spelers succesvol kan zijn. Leeftijd is daarbij niet alles: een jonge speler met veel topwedstrijden kan verder zijn dan een oudere aankoop zonder die ervaring. De kernvraag is de verhouding binnen de selectie: hoeveel spelers hebben ervaring om op een slechte dag steun te bieden en wie neemt de ploeg bij de hand als het tegenzit?

Die vragen reiken verder dan de nederlaag tegen Internazionale. Ook in de Eredivisie worstelde Feyenoord recent met het constant maken van de juiste keuzes: tegen PSV herstelde de ploeg zich na een zwakke eerste helft, terwijl tegen Fortuna Sittard de controle na een voorsprong weer werd weggegeven. Giovanni van Bronckhorst zal zijn jonge spelers ruimte moeten geven om fouten te maken en daarvan te leren, maar hij wordt afgerekend op de resultaten van vandaag, niet op de transferwaarde die de selectie mogelijk over twee jaar vertegenwoordigt. De rekening voor dat leergeld blijkt soms behoorlijk hoog.