Feyenoord verliest na rust de controle en haalt weinig rendement uit dode spelmomenten

Sinds het vertrek van Robin van Persie tekenen zich bij Feyenoord twee hardnekkige problemen af: de tegenstander wordt gaandeweg de tweede helft sterker en Feyenoord haalt te weinig rendement uit corners en vrije trappen. Tegen Go Ahead Eagles kwamen beide tekortkomingen samen, met een 2-2 als gevolg.

Wat kantelde de wedstrijd na rust?

Voor de 2-1 in de 63ste minuut domineerde Feyenoord: zeventien doelpogingen tegen vier, en een xG-verhouding van 2,39 tegen 0,34. Daarna sloeg het beeld om. Go Ahead kwam nog tot tien doelpogingen met 1,57 xG en kreeg de grootste kansen; Feyenoord noteerde na de 2-1 nog zeven doelpogingen en circa 0,80 xG.

De PPDA-cijfers laten de omschakeling zien. Go Ahead zakte van een PPDA van 29,8 in de eerste helft naar 10,4 na rust: bijna driemaal sneller drukzetten. Feyenoord verbeterde ook (van 15,2 naar 11,8), maar kon het verhoogde agressiviteitsniveau van de bezoekers niet pareren. Daardoor verloor het de duwkracht in de tweede helft en ontstond ruimte voor de gelijkmaker.

Standaards blijven zwak, Hoegee ziet weinig resultaat

Feyenoord haalde in totaal 3,19 xG tegenover 2,11 voor Go Ahead, maar slechts 0,14 xG kwam uit spelhervattingen. De club haalde deze zomer Rody Hoegee binnen als set-piece coach, maar tegen Go Ahead leverden zes hoekschoppen geen enkele doelpoging op. Go Ahead kreeg ook zes hoekschoppen; twee keer redde het aluminium en bij de vrije trap die snel genomen werd ontstond de 2-2: een voorzet waarop Sigurdarson kon inkoppen.

Go Ahead gebruikte bij eigen corners twee spelers bij de middenlijn om bij balverlies snel te kunnen omschakelen; Feyenoord trok zich bij corners massaal terug en liep daardoor twee keer risico. De geringe effectiviteit uit standaards blijft een duidelijk verbeterpunt: progressie daar kan in een titelstrijd tientallen kansen en meerdere punten opleveren.

Aanvalssignatuur en individuele prestaties

Feyenoord viel vaak via links aan (26 van 55 aanvallen) maar die flank leverde slechts 0,90 xG; centrum en rechts waren per aanval gevaarlijker (centrum 1,46 xG uit zestien aanvallen, rechts 0,84 xG uit dertien aanvallen). Mika Mármol was constant betrokken en trof in de extra tijd de lat; hij veroverde zeventien ballen maar verloor er twintig.

Cijfermatig beste man was Givairo Zechiël: hij scoorde de openingstreffer (0,61 xG), creëerde 0,56 xG voor ploeggenoten, won acht van twaalf grondduels en veroverde elf ballen. Ondanks individuele kracht en dueloverwicht (61 procent gewonnen duels) leverde dat niet het gewenste resultaat op: verlies van controle na rust en het gebrek aan standaards maakten het verschil.