Édouard Mendy stopt bij Senegal: ‘Afcon winnen was tien keer beter dan de Champions League’

“Ik moest geduldig blijven en proberen kalm te blijven, want overal om ons heen was het vuur,” herinnert Édouard Mendy zich van de slotfase in het Stade Prince Moulay Abdellah in Rabat. In de toegevoegde tijd van de finale van de Africa Cup of Nations stond de Senegalese keeper een penalty van de thuisploeg, Marokko, tegenover zich. Mendy was net voor die strafschop geel gegeven na een 17 minuten durende onderbreking waarin hij en veel teamgenoten controversieel naar de kleedkamer waren gegaan uit protest tegen de beslissing van scheidsrechter Jean-Jacques Ndala om El Hadji Malick Diouf te bestraffen na een Marokkaanse corner.

De beslissende penalty en de coach-reactie

Vlak daarvoor was een Senegalese treffer afgekeurd. Mendy klaagde ook over het stelen van zijn handdoek door Ismael Saibari — waarvoor de Bayern-speler later zijn excuses aanbood — en over lasers die vanaf de tribunes in zijn ogen werden gericht. Toch hield hij de concentratie toen Real Madrid-speler Brahim Díaz de penalty nam: “Ik merkte het twee stappen voordat hij schoot … meestal vertraagt een speler bij een Panenka voor de laatste stap, maar ik zag dat hij vroeg vertraagde. Toen ben ik opgestaan en ik wist de bal te pakken.”

Vier minuten in de verlenging betekende een doelpunt van Pape Gueye dat Senegal en Mendy voor de tweede keer in vier jaar tot Afrikaans kampioen waren gekroond. Meer dan zeven maanden nadat de Confederation of African Football Senegal in maart een forfait tegen Marokko gaf en Marokko een 3-0 zege toekende, staat volgende maand een vooronderzoek voor hun beroepszaak gepland bij het Hof voor Arbitrage voor de Sport in Zwitserland. Mendy stelt: “Het enige wat we moeten onthouden is dat de wedstrijd werd uitgespeeld. Wij gingen van het veld maar de wedstrijd werd hervat. Voor mij is er geen probleem omdat de finale is voltooid — we kregen de trofee en vierden in ons land. Dat was het. Als je me over de Afcon vraagt, zeg ik gewoon: ‘Ja, we hebben het twee keer gewonnen.’”

Na zijn interlandpensioen heeft Mendy zijn prijzenkast uitgebreid met nog een tweede Aziatische Champions League met Al-Ahli, kampte hij met WK-teleurstelling na een knieblessure tegen Noorwegen en kondigde hij vorige week zijn internationale afscheid aan. Een telefoontje van de nieuwe bondscoach Patrick Vieira kon hem niet van gedachten doen veranderen: Mendy zegt dat hij Vieira vroeg om bedenktijd en een paar dagen later bevestigde dat hij bij zijn beslissing wilde blijven. Mendy komt uit op 59 caps.

Vergelijking van persoonlijke successen en maatschappelijke betrokkenheid

Mendy vergelijkt de successen: het kampioenschap met Senegal noemt hij het hoogtepunt van zijn loopbaan. “Het was het beste moment van mijn voetbalcarrière: het was tien keer beter [dan de Champions League]. Je kunt niet vergelijken met winnen voor je land, zeker niet als zij nog nooit iets hadden gewonnen. Het gebeurt maar één keer in je leven, dus deel uitmaken van dat team dat geschiedenis schreef was geweldig.”

In 2021 won Mendy de Champions League met Chelsea en werd hij door Fifa’s toenmalige The Best uitgeroepen tot beste doelman, maar hij verloor de Yashin-trofee aan Gianluigi Donnarumma. Beide keepers zijn opnieuw genomineerd voor de Yashin-trofee dit jaar; Mendy zegt trots te zijn op die nominatie terwijl hij in Saoedi-Arabië speelt.

Geboren in Normandië begon Mendy zijn profcarrière bij Cherbourg, belandde daarna een jaar zonder club na opeenvolgende degradaties en kreeg later een nieuwe kans bij Marseille. Hij ondersteunt een school in het geboortedorp van zijn ouders, Keur Massar, die recent is uitgebreid naar 200 leerlingen, en is betrokken bij een project dat startende ondernemers in Senegal steunt. “Er is zoveel talent in Senegal en we hebben een jonge, dynamische bevolking. Daarom is het belangrijk hen kans te geven op een beter leven,” zegt Mendy. Zijn moeder is zichtbaar trots op de school, wat hij noemt “het grootste cadeau dat iemand kan hebben.”