City-supporters verdeeld over eigenaren: herinneringen blijven, maar wantrouwen groeit
Veel Manchester City-fans zeggen dat ze de club blijven steunen, maar velen vrezen dat de acties van de eigenaren de fanbasis kunnen splijten. Voor sommigen blijven de grote herinneringen onaangetast; anderen voelen zich verraden en weten niet hoe ze daarmee om moeten gaan.
Redactie Engeland
Premier League en Engels voetbal
Nicola Schofield, al meer dan veertig jaar supporter, vreest dat de strategie van de eigenaren de fans kan verdelen. Ze zegt dat supporters bij eerdere tegenslagen – bijvoorbeeld een degradatie in de jaren negentig – samen hebben gestaan, maar dat de huidige kwestie ‘‘veel rommeliger’’ zou kunnen worden omdat sommige fans de eigenaren willen zien vertrekken terwijl anderen hen blijven steunen. Schofield maakt zich zorgen over diepe scheuren die moeilijk te helen zijn.
Reacties van langdurige seizoenkaarthouders en fanclubs
Seizoenkaarthouder Ben geeft aan dat het nieuws hard binnenkwam. Hij vertrouwde de club en geloofde hun reacties op de aantijgingen, en voelt zich nu verward. Tegelijkertijd houdt hij vast aan de herinneringen van de afgelopen vijftien jaar – van Agüero in 2012 tot de treble en Istanbul – en zegt: ‘‘die herinneringen zijn van ons en geen uitspraak verandert dat.’’ Ondanks alles benadrukt hij dat hij het team blijft steunen.
James Blakey, ook al supporter sinds de jaren negentig, beschrijft hoe twee iconische momenten – Paul Dickov in 1999 en Agüero in 2012 – hetzelfde gevoel van vreugde en saamhorigheid oproepen. Tegelijkertijd worstelt hij met het besef dat veel van die momenten niet zouden hebben plaatsgevonden zonder dat de club op een systematische, grootschalige manier had gesjoemeld. Hij kan die herinneringen niet teruggeven en zegt dat hem dit heel verdrietig maakt.
David Mayor, seizoenkaarthouder sinds de jaren negentig, zegt dat supporters eerder grote veranderingen hebben meegemaakt en dat het uiteindelijk vaak weer normaal wordt. Toch voelt de afgelopen week als een serieuze bedreiging. Voor hem heeft het op het hoogste niveau spelen al lange tijd morele problemen, waardoor de actie van de club hem niet per se verrast, maar de situatie brengt onzekerheid over het fangevoel.
Vanuit het buitenland merkt Jon Ashley dat afstand verdovend werkt, maar ook hij voelt zich verraden door leidinggevenden die volgens hem lange tijd de fans hebben misleid. Hij benadrukt dat de ernst van de overtredingen zware straffen rechtvaardigt, maar dat dit ook een aanklacht is tegen de Premier League.
Chris Stalker, voorzitter van New York Sky Blues (in persoonlijke hoedanigheid), zegt dat de fanclub veel discussie heeft gehad. Men accepteert dat regels zijn overtreden, maar er leven vragen over het doel van die regels. Stalker wijst ook op de positieve veranderingen die de investering bracht in delen van oost-Manchester en de onvergetelijke momenten die veel fans hebben beleefd. Tegelijkertijd waarschuwt hij dat vertrouwen in de eigenaren snel kan verdwijnen omdat een relatie met fans op eerlijkheid en integriteit moet rusten. Hij sluit met een oproep tot solidariteit: ‘‘Eigenaren komen en gaan, maar wij zijn City tot we sterven.’’.