Bijna de helft van Serie A-klubs verkeert in economische fragiliteit of spanning, zegt jaarlijkse commissie

De jaarlijkse balansanalyse van de onafhankelijke commissie schetst een verdeelde Serie A: naast een minderheid van financieel relatief solide clubs staat bijna de helft van de 20 onderzochte clubs in de zone van fragiliteit of economische spanning. Concreet is 20% van de clubs ingedeeld in een situatie van 'tensione economica' en 25% als 'fragile', samen goed voor 45% van het totale bestand. De commissie baseert die classificatie op verschillende economische en financiële indicatoren die vooral de kloof laten zien tussen gewone bedrijfsinkomsten en de kosten om die activiteiten te dragen.

Een sleutelmaat is het Ebitda: de mediaan ligt positief op 26,7 miljoen euro, maar zodra amortisaties, waardeverminderingen, rente en belastingen worden meegeteld zakt het nettoresultaat naar -15,2 miljoen euro. Amortisaties van spelerscontracten wegen zwaar en nemen 21,6% van de omzet voor hun rekening. Dat verklaart ook waarom de verhouding tussen bedrijfskosten en bedrijfsopbrengsten op 108,7% staat, per 100 euro opbrengst zijn er ongeveer 109 euro aan operationele kosten.

Door die structurele onevenwichtigheid zijn transfers (player trading) een belangrijke inkomstenpost: die activiteit vertegenwoordigt 20,8% van de totale opbrengsten in het onderzochte staal. Op het financiële vlak is het beeld eveneens verontrustend: het quick ratio heeft een mediaan van 0,62, wat betekent dat de beschikbare liquide middelen niet volstaan om kortlopende schulden volledig te dekken. Het eigen vermogen heeft een mediaan van 23,9 miljoen euro, maar de spreiding is groot: van -276,5 tot +291 miljoen euro, en vier van de twintig clubs staan met negatief eigen vermogen in de balans.

Verdeling van clubs, verliezen en het eindoordeel van de commissie

Verder noteert de commissie circa 1,4 miljard euro aan verliezen die tijdens de covid-jaren zijn 'geïmmobiliseerd' en die binnen de jaarrekening van 2028 moeten worden weggewerkt. De clubpopulatie is in vijf groepen verdeeld: 20% heeft een relatief solide profiel; 10% bouwt een model op waarin player trading centraal staat; 25% genereert hoge omzet maar ziet marges opgeslokt door personeelskosten, amortisaties en financiële structuur; nog eens 25% valt in de fragiele categorie; en 20% verkeert in economische spanning met negatief Ebitda, bedrijfskosten boven de inkomsten en een negatief nettoresultaat.

Het eindoordeel van de commissie is daarom ondubbelzinnig in cijfers: negen van de twintig clubs, 45%, vertonen indicatoren van financiële moeilijkheden. Dat beeld illustreert dat het probleem niet alleen is hoeveel er wordt verdiend, maar hoeveel van die opbrengsten overblijft nadat de kosten van de spelersselectie en de afschrijvingen zijn betaald, en in hoeverre clubs gedwongen zijn constant op spelersverkopen of op de steun van eigenaars te vertrouwen om het evenwicht te bewaren.