Als vijfjarige huilend van het veld: zo begon Alessandro Romano aan zijn voetbalcarrière
Alessandro Romano was vijf jaar oud toen zijn eerste training eindigde in tranen: na een paar minuten op het veld bij Winterthur klampte hij zich vast aan zijn vader Umberto en ging mee naar huis, maar vroeg kort daarna om meteen terug te mogen komen.
Redactie Italië
Serie A en Italiaans voetbal
Het gebeurde aan de Schützenwiese in Winterthur, waar twee jeugdtrainers de jonge Romano voor het eerst lieten oefenen in een kleine zaal nabij het stadion. Steve Frey, die Romano jarenlang zou begeleiden, zei dat hij hem na ongeveer tien minuten terugbracht naar zijn vader met de woorden: “Misschien is het beter nog even te wachten.”
Volgens Frey huilde de jongen hevig en vertelde tegen zijn vader dat hij op dat moment niet wilde spelen. Het opmerkelijke was dat, eenmaal thuis, Alessandro direct vroeg om terug te keren naar het stadion. Frey, die Romano van zijn vijfde tot zijn elfde trainde, beschreef het als het begin van een traject waarin de jongen, ondanks die eerste tranen, zich gaandeweg manifesteerde als een enthousiaste en gedreven speler.